بامداد پارس

هر چیزی زیادیش دل رو میزنه ، زیاد دوستت داشتم …
هروقت حرف دلمو زدم ، دلتو زدم !

عشق رو نمیشه با یه شاخه گل مقایسه کرد ولی میشه عشق رو با یه شاخه گل اثبات کرد

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد/ عجب از محبت من که در او اثر ندارد
غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد / دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد

تقدیم به چشمی که اشکش منم .تقدیم به اشکی که غمش منم . تقدیم به شمعی که پروانه اش منم تقدیم به گلزاری که گلش تویی ...و تقدیم به عشقی که که عاشقش منم

واسه مشق شبت 100 بار بنویس اونی که یادش نمی کنی به یادته

اگه تو کوچه پس کوچه های قلبم گم شدی،دنبال هیچ کس نباش تا بهت آدرس بده، چون فقط تو اونجا هستی

کفشهایم که جفت میشود،دلم هوای رفتن میکند،من بیقرار تو میشوم،بی آنکه فکرکنم،آیا تو دلتنگ من هستی یا نه؟

خواستم  دلی  زغـم  رها  کنم ، که  نـشد

دل را ،به  باده ومّی مبتلا کنم ، که  نـشد

عمری  گذشت  بر سرِ (امـید ِ‌ روزگار*)

بلکه مختصری, دوری از بلا کنم ,که نـشد!

گفتم حریم درد ،خانه ی دیرینِ دل که نیست!

دل را به پای * فراری*  جدا کنم که  نـشد!

دیروز و روزها ،  قصه غم گفته ام  بـسی

امروز آمدم بلکه دمی هم صفا کنم. که نـشد!!

جز حرف مهر و وفا هیچکس* ز دل نگفت

درمانده ام به چه  باید ،وفا کنم  ، که نـشد؟!!

شاید حریم محـبت ،جایگاه بی کسی  ست

من آمـدم ،دل ‌ِ خویش ،رسـوا کنم  که نـشد!

یارا حـدیث عـشق ،صحبت ویرانی من است

های !!!... آمدم دل خویش ، (شـیدا *)کنم که نشد!!!!   

فرزانه شیدا

دوشنبه 13 مهر 1388 ف . شیدا