

[ادامه مطلب را در اینجا بخوانید ...]

لودویگ فان بتهوون آهنگساز شهیر آلمانی قرن هیجده و نوزده میلادی که خالق آثار قابل توجه در زمینه موسیقی بوده، زندگی پر رمز و رازی داشته است.
[ادامه مطلب را در اینجا بخوانید ...]
هر چیزی زیادیش دل رو میزنه ، زیاد دوستت داشتم …
هروقت حرف دلمو زدم ، دلتو زدم !
عشق رو نمیشه با یه شاخه گل مقایسه کرد ولی میشه عشق رو با یه شاخه گل اثبات کرد
به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد/ عجب از محبت من که در او اثر ندارد
غلط است هر که گوید دل به دل راه دارد / دل من ز غصه خون شد دل تو خبر ندارد
تقدیم به چشمی که اشکش منم .تقدیم به اشکی که غمش منم . تقدیم به شمعی که پروانه اش منم تقدیم به گلزاری که گلش تویی ...و تقدیم به عشقی که که عاشقش منم
واسه مشق شبت 100 بار بنویس اونی که یادش نمی کنی به یادته
اگه تو کوچه پس کوچه های قلبم گم شدی،دنبال هیچ کس نباش تا بهت آدرس بده، چون فقط تو اونجا هستی
کفشهایم که جفت میشود،دلم هوای رفتن میکند،من بیقرار تو میشوم،بی آنکه فکرکنم،آیا تو دلتنگ من هستی یا نه؟

17سال پیش، روز 8 آذر سال 76، توی راهنمایی بودم و متاسفانه شیفت بعد از ظهر. به همت مدیر عزیزمون تلویزیونی رو فراهم کردن توی راهروی مدرسه تا همه ما بتونیم این بازی حساس رو تماشا کنیم. فشار وحشتناک استرلیا که توی 50 دقیقه دو گل به ما زد و شاید 10 گل نزد.
دقیقا بعد از گل دوم بود که
"پیتر هور" به درون زمین بازی آمد و تور دروازه ایران را پاره کرد. پیتر
البته به این دست اغتشاشات در زمینهای ورزشی معروف بود. او پیش و پس از این
رخداد، بارها دست به اغتشاشاتی مانند ایجاد اغتشاش در دوی ماراتون
المپیک سیدنی، ورود به پارلمان، برهم زنی مراسم یادبود خواننده معروف،
مایکل هاچنز، بر هم زنی تنیس اوپن استرلیا، مسابقات اسب دوانی ملبورن و ...
زده بود. در این بازی اما به گواه تاریخ و همه بازیکنان ایران و حتی
والدیر ویرا، سرمربی برزیلی ایران، تاخیری که او در بازی به وجود آورد،
روند بازی را دگرگون کرد و از تیم بازنده و دفاعی ایران، تیمی پرجرات ساخت
که در طی چند دقیقه 3 حمله خطرناک به روی دروازه استرلیا پدید آورد و بازی
باخته را به تساوی کشاند.
اوج ترشح آدرنالین بود در آن عصر به
یادماندنی. آدرنالین شادی پس از گل دوم و آدرنالین آن 10 + 8دقیقه وقت
باقیمانده. همه ما روی صندلیهای سالن ایستاده تمام 8 دقیقه وقت تلف شده
بازی را به تشویق پرداخته بودیم به گونه ای که تا روزها پس از آن صدایی از
حنجره گرفته ما برنمی آمد.
به هر حال 17 سال از شیرین ترین خاطره ورزشی همه ایرانیان میگذرد و یادآوری آن خاطره برای ما همواره دلنشین است. نوستالژی ماندگار ورزش و جشن ملی آن روز را هرگز فراموش نمیکنم.


امیدوارم همیشه شاد باشید ،
شما باشید و تمام حس های خوب ،
شما باشید و یک دنیا سلامتی
وشما باشیدو امضای خدا پای تمام روزهاتون
عیدتون مبارک
این آهنگ هم تقدیم همه دوستایی که اینجا سر میزنن و اینکه باید بگم دنیا نه جای زانوی غم هست و نه اصلا ارزششو داره

این اثر زیبای هنری هنوز بعد از ۱۷ سال از google earth قابل مشاهده می باشد. بیابان جاییست که انسان بینهایت را تجربه می کند.
این کار، توسط D.A.S.T. Arteam، بین سال های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ ساخته شده است. ۸۰۰۰ متر مکعب از شن و ماسه برای نصب و راه اندازی این اثرهنری که ۱۰۰.۰۰۰متر مربع از بیابان یعنی بین دریای سرخ و طیف وسیعی از کوه های آتشفشانی باستانی در منطقه صحرای شرقی مصر اشغال کرده، بکار برده شده است.
این اثر هنری شامل یک مارپیچ عظیم از مخروط ها و چاله هااست که در مرکز آن یک استخر آب زیبا خودنمایی می کند. همینطور که بیننده به سمت مرکز آن پیاده روی می کند مخروط های بتدریج کوچکتر باعث می شود که بیننده احساس کند که آنها در حال رشد و بزرگتر شدن هستند.
http://www.danaestratou.com/projects/exterior/desert-breath



دپارتمان آب و انرژی لس آنجلس طی هفته گذشته از سیستم جدیدی برای حفاظت از کمیت و کیفیت آب شهری پرده برداشت و این سیستم جدید چیزی نیست جز هزاران توپ مشکی رنگ که قرار است روی سطح مخازن آب غوطه ور شده و مانع بخار آب شوند.

روز دوشنبه، ۲۰ هزار توپ مشکی رنگ دیگر، که هر کدام ابعادی در حدود یک گریپ فروت دارند به درون مخزن آبی در سیلمار کالیفرنیا ریخته شدند تا سطح مخزن ۱۲ میلیارد لیتری به طور کامل توسط ۹۶ میلیون توپ مشکی رنگ پر شود.

نقش این کره های مشکی رنگ که «توپ سایه» لقب گرفته اند بسیار ساده است. با قرار گرفتن اجسام پلاستیکی که نسبت به دیگر مواد قدرت انتقال گرمای کمتری دارند، میزان بخار آب و تبخیر به شدت کاهش می یابد. در حقیقت، حضور توپ ها این امکان را می دهد تا به میزان ۱٫۱ میلیارد لیتر از تبخیر آب به صورت سالیانه جلوگیری شود.
میزان آبی که توسط این توپ ها ذخیره می شود، می تواند میزان آب آشامیدنی سالانه ۸۱۰۰ انسان را شامل شود. البته اگر فکر می کنید این راه احمقانه به نظر می رسد و هزینه گزافی روی دوش مقامات کالیفرنیا گذاشته، سخت در اشتباه هستید.
هزینه تولید هر توپ ۳۶ سنت بوده و هر راه دیگری مثل ساخت روکشی عظیم، هزینه ای بیش از ۳۰۰ میلیون دلار بر گردن فرماندار کالیفرنیا می گذاشته. توپ ها علاوه بر اینکه از تبخیر جلوگیری می کنند، مانع انجام فعالیت های شیمیایی در آب های کلر دار شده و همچنین امکان رویش جلبک نیز بسیار کاهش می یابد.